Αξιολόγηση Θέματος:
  • 0 Ψήφοι - 0 Μέσος Όρος
  • 1
  • 2
  • 3
  • 4
  • 5
«Σμύρνα» hemp και το breeding κλωστικής κάνναβης στη Βόρεια Αμερική
#1
Επειδή αγαπάμε την κάνναβη, είτε είναι σατίβα, είτε είναι ίνδική, είτε είναι ruderalis, είτε είναι κλωστική… Παρακάτω είναι η ιστορία του breeding κλωστικής κάνναβης στη Βόρεια Αμερική. Όλα ξεκίνησαν από την καλλιεργητική ποικιλία «Σμύρνα»…  
 
Κατά τον 16ο και 17ο αιώνα, Άγγλοι, Γάλλοι, και Ισπανοί άποικοι με σκοπό την παραγωγή σχοινιών και πανιών για πλοία έφεραν στην Αμερική εγχώριες ποικιλίες (landraces) κλωστικής κάνναβης στενόφυλλου τύπου (narrow-leaf hemp) που περιείχαν, όπως είναι φυσικό, χαμηλά επίπεδα THC. Η κλωστική κάνναβη (hemp) που εισήγαγαν οι Ευρωπαίοι τελικά εγκλιματίστηκε στο κλίμα της Βόρειας Αμερικής και ήταν γνωστή μεταξύ των breeders (= δημιουργών νέων ποικιλιών σπόρων προς σπορά) ως «Smyrna» hemp (κλωστική κάνναβη «Σμύρνα»)· ονομασία που προέρχεται από το όνομα της πόλης της Σμύρνης, αν και ο λόγος που υιοθετήθηκε αυτή η ονομασία παραμένει ακόμη άγνωστος. Η κλωστική κάνναβη «Σμύρνα» μπορούσε να προσαρμοστεί σε μεγάλο εύρος κλιματικών συνθηκών –καθώς ανέπτυξε μέχρι και άγριους (feral) πληθυσμούς– και ενώ η απόδοση παραγωγής της σε ίνες ήταν σχετικά χαμηλή, ήταν αρκετά κατάλληλη για την παραγωγή σπόρων και έτσι αποτελούσε τη μοναδική ποικιλία που καλλιεργούνταν στη Βόρεια Αμερική μέχρι τις αρχές της δεκαετίας του 1890. Έπειτα κατά τα τέλη του 19ου - αρχές 20ου αιώνα, εισήχθη η Ιαπωνική κλωστική κάνναβη στην Καλιφόρνια, και η Κινεζική κλωστική κάνναβη στο Κεντάκι. Το πιο πιθανό είναι το να πρόκειται και στις δύο αυτές περιπτώσεις για ποικιλίες κλωστικής κάνναβης πλατύφυλλου τύπου (broad-leaf hemp), καθώς αυτές είναι που απαντώνται στην Ανατολική Ασία, λόγω των διαφορετικών γενετικών σε σχέση με τις στενόφυλλου τύπου ποικιλίες κλωστικής κάνναβης της Ευρώπης. Η Κινεζική κλωστική κάνναβη αναγνωρίσθηκε εξ αρχής ως η καλύτερη ποικιλία, διότι αναμφισβήτητα είχε καλλιεργηθεί έπειτα από συνεχή τεχνίτη επιλογή για χιλιάδες χρόνια με σκοπό την παραγωγή υψηλής ποιότητας ίνας. Οι Κινέζοι είχαν τελειοποιήσει τις μεθόδους καλλιέργειας και επεξεργασίας της κλωστικής κάνναβης από πολύ παλιά, ενώ οι Κορεάτες και Ιάπωνες υφαντές εξακολουθούν μέχρι και σήμερα να παράγουν εξαιρετικά υφάσματα κάνναβης. Η Ιαπωνική κλωστική κάνναβη στην Καλιφόρνια τελικά εξέλειψε, ενώ οι απόγονοι των φυτών της Κινεζικής κλωστικής κάνναβης που είχαν εισαχθεί στο Κεντάκι έγιναν γνωστοί ως «Kentucky» hemp.
 
Με τη μετάβαση στον 20ο αιώνα εισήχθησαν στη Βόρεια Αμερική αρκετές επιπλέον ποικιλίες από την Ευρώπη και την Κίνα και έτσι το Υπουργείο Γεωργίας των Ηνωμένων Πολιτειών σύντομα ξεκίνησε να πειραματίζεται με το breeding (= δημιουργία νέων ποικιλιών σπόρων προς σπορά) κλωστικής κάνναβης. Ο Boyce (1900) συνοψίζοντας την κατάσταση αναφέρει: «Δεν επιχειρήθηκε καμία συστηματική επιλογή ή διατήρηση κάποιας συγκεκριμένης ποικιλίας, ούτε έγινε κάποια προσπάθεια για να προσδιοριστούν οι επιδράσεις από τις διασταυρώσεις ή τις κλιματικές συνθήκες.» Επίσης, πολύ σύντομα ο φημισμένος breeder Luther Burbank, ο οποίος εργαζόταν στην Καλιφόρνια, ξεκίνησε τα δικά του πειράματα υβριδισμού. H φιλοσοφία που ακολούθησε κατά τη διαδικασία του breeding που έκανε αφορούσε το ενδεχόμενο παρουσίασης της κλωστικής κάνναβης ως υποκατάστατο του χαρτοπολτού στην παραγωγή χαρτιού και έτσι προσπάθησε να αναπτύξει μια βελτιωμένη ποικιλία «γιγάντιας κλωστικής κάνναβης». Τα πειράματα του Burbank διεξήχθησαν σε μεγάλο βαθμό χρησιμοποιώντας μια βελτιωμένη ποικιλία κλωστικής κάνναβης στενόφυλλου τύπου από τη Χιλή, αλλά επίσης χρησιμοποίησε για τα υβρίδια του Αμερικανικές ποικιλίες στενόφυλλου, πλατύφυλλου ή υβριδικού τύπου, καθώς και εγχώριες Ιαπωνικές και Κινεζικές ποικιλίες πλατύφυλλου τύπου, και σε περιορισμένο βαθμό εγχώριες Ρωσικές ποικιλίες στενόφυλλου τύπου. Το αν οι προσπάθειες του ήταν  επιτυχείς είναι άγνωστο, αλλά δεν έχουν επιβιώσει ποικιλίες που να έχουν αποδοθεί σε εκείνον, ούτε οι ποικιλίες του χρησιμοποιήθηκαν από άλλους breeders για τη δημιουργία άλλων ποικιλιών.
 
Το 1913 και 1914 ο Lyster Dewey δημοσίευσε τα αποτελέσματα των πρώτων πειραμάτων breeding κλωστικής κάνναβης που είχαν ξεκινήσει το 1903 από το Υπουργείο Γεωργίας των Ηνωμένων Πολιτειών. Οι ερευνητές του Υπουργείου Γεωργίας των Ηνωμένων Πολιτειών ανακάλυψαν ότι οι εισηγμένες Κινεζικές ποικιλίες θα «εξαντλούνταν» και θα έχαναν τα επιθυμητά χαρακτηριστικά της υψηλής ποιότητας και απόδοσης εάν αφήνονταν να αναπαράγονται τυχαία. Σε ορισμένες περιπτώσεις αυτό προέκυψε από τη διασταύρωση των Κινεζικών ποικιλιών με τη λιγότερο επιθυμητή εγχώρια ποικιλία «Σμύρνα». Ωστόσο, ακόμη και αν οι Κινεζικές ποικιλίες διατηρούνταν σε απομόνωση, τελικά θα παρήκμαζαν διότι τα άτομα που ωρίμαζαν γρηγορότερα και που είχαν την υψηλότερη απόδοση στην παραγωγή σπόρων, τα οποία  συνέβαινε επίσης συχνά να είναι μεταξύ αυτών με τη χαμηλότερη περιεκτικότητα και ποιότητα ινών, έτειναν να κυριαρχήσουν μέσα στα επόμενα χρόνια οδηγώντας κατά αυτόν τον τρόπο σε εξαφάνιση τους πιο επιθυμητούς φαινότυπους, τους οποίους είχαν τα άτομα που χαρακτηρίζονταν από αργή ωρίμανση. Η έκθεση του Dewey κατέληξε στο συμπέρασμα ότι προφανώς θα υπάρξει μικρή βελτίωση στην κλωστική κάνναβη αν δεν υπάρξει συνεχής και επιμελής επιλογή και breeding. Κατά συνέπεια, η παραγωγή σπόρων περιορίστηκε σκόπιμα σε λίγες μόνο απομονωμένες φάρμες που παρακολουθούνταν από breeders, και έτσι η εμπορική Κινέζικη ποικιλία κλωστικής κάνναβης πλατύφυλλου τύπου «Kentucky» σταθεροποιήθηκε (γενετικά).
 
Τη δεκαετία του 1920 ο Fritz Knorr έκανε breeding στο Minnesota Agricultural Experiment Station με στόχο τη δημιουργία βελτιωμένων ποικιλιών κλωστικής κάνναβης, τις οποίες επέλεγε με κριτήρια: τα μεγάλα μεσογονάτια διαστήματα (απόσταση μεταξύ κλαδιών, με αποτέλεσμα το κάθε φυτό να έχει λίγα κλαδιά), το ύψος, τον τύπο βλαστού, και την αργή ωρίμανση. Η βελτιωμένη του ποικιλία ονομάστηκε «Minnesota No. 8» και αποδείχθηκε ανώτερη της κλωστικής κάνναβης «Kentucky», τόσο στην ποιότητα της ίνας, όσο και στην απόδοση παραγωγής. Το 1927 το Υπουργείο Γεωργίας των Ηνωμένων Πολιτειών δημοσίευσε τη δεύτερη και τελευταία έκθεση σχετικά με το breeding της κλωστικής κάνναβης. Η σημαντική καινοτομία αυτή τη φορά αφορούσε την ανάπτυξη υβριδίων έπειτα από διασταύρωσης των ποικιλιών «Minnesota No. 8» (πλατύφυλλου τύπου), «Ferrara» από την Ιταλία (μάλλον υβρίδιο στενόφυλλου/πλατύφυλλου τύπου), «Kentucky» hemp (πλατύφυλλου τύπου), και άλλων Κινεζικών ποικιλιών κλωστικής κάνναβης πλατύφυλλου τύπου. Έτσι έγιναν επιλογές από αυτά τα σύνθετα υβρίδια με στόχο την ακόμη πιο υψηλή απόδοση στην παραγωγή ινών. Ωστόσο, λίγο μετά την έκθεση του 1927, τα πειράματα breeding ανεστάλησαν και η κλωστική κάνναβη καλλιεργούνταν και πάλι μονάχα σε μεγάλη ποσότητα ως στρατηγική καλλιέργεια κατά τη διάρκεια του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου. Μέχρι το τέλος του πολέμου o πολτός από ξύλο κωνοφόρων κυριαρχούσε στην εκδοτική βιομηχανία και τις άλλες βιομηχανίες που βασίζονταν στο χαρτί, και σύντομα οι τεχνητές ίνες αντικατέστησαν τις ίνες φυτικής προέλευσης που χρησιμοποιούνταν στις συσκευασίες, τα σακιά και τα σχοινιά. Σήμερα όλες οι ποικιλίες κλωστικής κάνναβης της Βόρειας Αμερικής έχουν εξαφανιστεί.

Πηγή: βιβλίο «Cannabis: Evolution and Ethnobotany» (2013) των Robert C. Clarke και Mark D. Merlin.

Υ.Γ. Με πιάνουν κάτι τέτοιες ανησυχίες τις Κυριακές. Hookah
... καὶ ἐξήνεγκεν ἡ γῆ βοτάνην χόρτου σπεῖρον σπέρμα κατὰ γένος καὶ καθ᾿ ὁμοιότητα, καὶ ξύλον κάρπιμον ποιοῦν καρπόν, οὗ τὸ σπέρμα αὐτοῦ ἐν αὐτῷ κατὰ γένος ἐπὶ τῆς γῆς. καὶ εἶδεν ὁ Θεός, ὅτι καλόν. καὶ ἐγένετο ἑσπέρα καὶ ἐγένετο πρωΐ, ἡμέρα τρίτη. Angel
Απάντηση

ads by gr420info



Μετάβαση στη συζήτηση:


Χρήστης (ες) διαβάζουν αυτό το θέμα: 1 Επισκέπτης (ες)